Zobacz nowe serwisy Kulturalnej Polski!
Streszczenia, opracowania lektur

Rafał Wojaczek

Powiększ
Rafał Wojaczek

Rafał Wojaczek to postać niezwykła na polskiej scenie poezji współczesnej. Za życia przez wielu był odtrącany z niesmakiem, dziś podobny los spotyka często jego poezję. Jednak jego wiersze mają w sobie niezwykłą moc przyciągania. Wciąż fascynują obscenicznością, ukazywaniem życia, miłości i śmierci obdartych ze wszelkich świętości. Jego wiersze czytają przede wszystkim młodzi, dorastający ludzie, wrażliwi poeci, buntujący się przeciw zastanej rzeczywistości. Może wynika to z tego, że Wojaczek nigdy nie dojrzał, a może przeciwnie - zobaczył zbyt wiele...

Urodził się 6 grudnia 1945 w niewielkim śląskim miasteczku Mikołowie, zmarł 11 maja 1971 we Wrocławiu. Ten buntownik, prowokator i skandalista zaliczany jest do grupy poetów przeklętych, kaskaderów literatury. Stał się legendą pokolenia poetów lat siedemdziesiątych.

Maturę Wojaczek zdał w Kędzierzynie, następnie przez jeden semestr studiował polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1964 roku przeniósł się do Wrocławia. Rok później debiutował w miesięczniku "Poezja". W roku 1969 ukazał się jego pierwszy tomik poetycki "Sezon", a w roku następnym "Inna bajka". Pośmiertnie wydano jeszcze dwa tomiki: "Którego nie było" i "Nie skończona krucjata".

Był alkoholikiem, awanturnikiem, leczył się przez pewien czas w szpitalu psychiatrycznym, kilkakrotnie próbował popełnić samobójstwo (zmarł po przedawkowaniu środków nasennych).

Twórczość Wojaczka cechuje niezwykły kunszt poetycki, wirtuozeria i wyszukana metaforyka. Język jego poezji jest naturalistyczny i brutalny, wypełniony prozaizmami i wulgaryzmami. Z drugiej strony, pod dosadną warstwą językową, odnaleźć można głęboki liryzm czy wyrafinowany symbolizm.

Główne tematy jego poezji to miłość, fascynacja kobiecością, cielesnością (zazwyczaj ujętą w estetyce turpistycznej). Erotyzm i seksualność łączą się często ze śmiercią, przedstawioną bez godności, z drastycznym nasyceniem wiersza fizjologią.

Podmiot liryczny mówi najczęściej o bólu, jest wyalienowany i samotny, uparcie penetruje mroczne zakątki ludzkiej duszy, bada swoje lęki, niepokoje, obsesje. Wojaczek to duchowy ekshibicjonista. Jego bunt wynikał z całkowitego nieprzystosowania do świata, prowadził go do autodestrukcji, a ostatecznie popchnął do samobójstwa.






Menu:

Cytaty, sentencje

Linki:
Adam Asnyk
Adam Mickiewicz
Cesarz
Rozmowy z katem
Sklepy cynamonowe
Oda do młodości



   





.:: top ::.
Copyright wojaczek.kulturalna.com
Wydawca: Olsztyńskie Towarzystwo Inicjatyw Kulturalnych - Kulturalna Polska
współpracaautorzykontakt